1-5- کلیاتی در رابطه با تیره کاسنی9
1-6- ماریتیغال10
1-6-1- مشخصات گیاه10
1-6-2- نیازهای اکولوژیکی12
1-6-3- تناوب کشت12
1-6-4- مواد و عناصر غذایی مورد نیاز12
1-6-5- آماده سازی خاک13
1-6-6- تاریخ و فواصل کاشت13
1-6-7- روش کاشت14
1-6-8- مراقبت و نگهداری14
1-6-9- برداشت محصول15
فهرست مطالب
عنوانصفحه1-7- تنش شوری16
1-7-1- مقدمه16
1-7-2- شوری چیست؟17
1-7-3- عامل ایجاد هدایت الکتریکی در آب18
1-7-4- اثرات شوری بر رشد گیاهان19
1-7-5- راهکارهای بیولوژیک مؤثر برای بهبود مقاومت به شوری در گیاهان23
1-8- بذر25
1-8-1- اهمیت بذر25
1-8-2- تکنولوژی‌های تقویت‌کننده بذر26
1-9- پرایمینگ27
1-9-1- انواع روش‌های پرایمینگ بذر27
1-9-2- هیدروپرایمینگ28
1-9-3- اسموپرایمینگ28
1-9-4- پرایمینگ ماتریکسی28
1-9-5- روابط آب در پرایمینگ29
1-9-6- سالیسیلیک اسید31
1-9-7- نیترات پتاسیم33
فصل دوم – بررسی منابع
2-1- مروری بر اثرات تنش شوری بر روی شاخص‌های جوانه‌زنی گیاهان36
فهرست مطالب
عنوانصفحه2-2- مروری بر اثرات پرایمینگ بذر به وسیله سالیسیلیک اسید بر روی شاخص‌های جوانه‌زنی گیاهان39
2-3- مروری بر اثرات پرایمینگ بذر به وسیله نیترات پتاسیم بر روی شاخص‌های جوانه‌زنی گیاهان43
2-4- مروری بر اثرات تنش‌های محیطی بر روی فعالیت‌های بیوشیمیایی بذور گیاهان46
2-5- مروری بر اثرات پرایمینگ بر روی فعالیت‌های بیوشیمیایی بذور گیاهان49
فصل سوم – مواد و روش‌ها
3-1- ویژگی‌های محل انجام آزمایش و زمان اجرای طرح تحقیقاتی53
3-2- طرح آزمایشی و روش کار53
3-3- ضدعفونی بذور و وسایل کار54
3-4- نحوه پرایم بذور54
3-5- محاسبه پارامترهای جوانه‌زنی55
3-5-1- درصد جوانه‌زنی55
3-5-2- سرعت جوانه‌زنی55
3-5-3- شاخص بنیه بذر55
3-5-4- طول گیاهچه55
3-5-5- وزن‌تر و خشک گیاهچه56
3-6- محاسبه صفات بیوشیمیایی56
3-6-1- روش تهیه عصاره آنزیمی56
3-6-2- سنجش آنزیم آلفا آمیلاز56
فهرست مطالب
عنوانصفحه
3-6-3- سنجش فعالیت هورمون جیبرلین57
3-6-4- سنجش پروتئین57
3-7- آنالیز داده‌ها57
فصل چهارم – تجزیه و تحلیل داده‌ها
4-1- درصد جوانه‌زنی59
4-2- سرعت جوانه‌زنی64
4-3- طول گیاهچه68
4-4- شاخص بنیه بذر73
4-5- وزن‌تر گیاهچه78
4-6- وزن خشک گیاهچه83
4-7- میزان فعالیت آلفا آمیلاز بذور در روز سوم91
4-8- میزان فعالیت آلفا آمیلاز بذور در روز پنجم93
4-9- جیبرلین بذور در روز سوم98
4-10- جیبرلین بذور در روز پنجم103
4-11- پروتئین گیاهچه در روز هشتم108
4-12- پروتئین گیاهچه در روز دهم113
فصل پنجم – بحث و نتیجه‌گیری
فهرست مطالب
عنوانصفحه5-1- شاخص‌های جوانه‌زنی127
5-2- شاخص‌های بیوشیمیایی130
5-3- نتیجه‌گیری135
5-4- پیشنهادات136
منابع
فهرست فارسی………………………………………………………………………………………………………………..138
فهرست انگلیسی………………………………………………………………………………………………………………144
فهرست جداول
عنوانصفحهجدول 1-1- مقاومت به شوری برخی گیاهان20
جدول 1-2- روش‌های مختلف پیش‌اندازی بذور و میزان تأثیر آن تحت تنش شوری24
جدول 1-3- کاربرد خارجی اسمولیت‌های متفاوت یا تنظیم کننده‌های رشد بر روی گیاهان مختلف تحت تنش شوری25
جدول 1-4- مشخصات فیزیکی و شیمیایی سالیسیلیک اسید33
جدول 4-1- نتایج تجزیه واریانس تأثیر سطوح مختلف شوری، سالیسیلیک اسید و نیترات پتاسیم بر شاخص‌های جوانه‌زنی بذر گیاهچه ماریتیغال118
جدول 4-2- نتایج تجزیه واریانس تأثیر سطوح مختلف شوری، سالیسیلیک اسید و نیترات پتاسیم بر فعالیت‌های بیوشیمیایی بذر گیاهچه ماریتیغال118
جدول شماره 4-3- مقایسه میانگین‌های اثر سطوح مختلف شوری بر شاخص‌های جوانه‌زنی بذر گیاهچه ماریتیغال119
جدول شماره 4-4- مقایسه میانگین‌های اثر سطوح مختلف شوری بر فعالیت‌های بیوشیمیایی بذر گیاهچه ماریتیغال119
جدول شماره 4-5- مقایسه میانگین‌های اثر سطوح مختلف سالیسیلیک اسید بر شاخص‌های جوانه‌زنی بذر گیاهچه ماریتیغال119
جدول شماره 4-6- مقایسه میانگین‌های اثر سطوح مختلف سالیسیلیک اسید بر فعالیت‌های بیوشیمیایی بذر گیاهچه ماریتیغال120
جدول شماره 4-7- مقایسه میانگین‌های اثر سطوح مختلف نیترات پتاسیم بر شاخص‌های جوانه‌زنی بذر گیاهچه ماریتیغال120
فهرست جداول
عنوانصفحهجدول شماره 4-8- مقایسه میانگین‌های اثر سطوح مختلف نیترات پتاسیم بر فعالیت‌های بیوشیمیایی بذر گیاهچه ماریتیغال120
جدول شماره 4-9- مقایسه میانگین‌های اثرات سطوح مختلف شوری و سالیسیلیک اسید بر شاخص‌های جوانه‌زنی بذر گیاهچه ماریتیغال121
جدول شماره 4-10- مقایسه میانگین‌های اثرات سطوح مختلف شوری و سالیسیلیک اسید بر فعالیت‌های بیوشیمیایی بذر گیاهچه ماریتیغال121
جدول شماره 4-11- مقایسه میانگین‌های اثرات سطوح مختلف شوری و نیترات پتاسیم بر شاخص‌های جوانه‌زنی بذر گیاهچه ماریتیغال122
جدول شماره 4-12- مقایسه میانگین‌های اثرات سطوح مختلف شوری و نیترات پتاسیم بر فعالیت‌های بیوشیمیایی بذر گیاهچه ماریتیغال122
جدول شماره 4-13- مقایسه میانگین‌های اثرات سطوح مختلف سالیسیلیک اسید و نیترات پتاسیم بر شاخص‌های جوانه‌زنی بذر گیاهچه ماریتیغال123
جدول شماره 4-14- مقایسه میانگین‌های اثرات سطوح مختلف سالیسیلیک اسید و نیترات پتاسیم بر فعالیت‌های بیوشیمیایی بذر گیاهچه ماریتیغال123
جدول شماره 4-15- مقایسه میانگین‌های اثر سطوح مختلف شوری، سالیسیلیک اسید و نیترات پتاسیم بر شاخص‌های جوانه‌زنی بذر گیاهچه ماریتیغال124
جدول شماره 4-16- مقایسه میانگین‌های اثر سطوح مختلف شوری، سالیسیلیک اسید و نیترات پتاسیم بر فعالیت‌های بیوشیمیایی بذر گیاهچه ماریتیغال125
فهرست نمودارها
عنوانصفحهنمودار 4-1- بررسی درصد جوانه‌زنی ماریتیغال تحت تیمارهای شوری61

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

نمودار 4-2- بررسی درصد جوانه‌زنی ماریتیغال تحت تیمارهای سالیسیلیک اسید62
نمودار 4-3- بررسی درصد جوانه‌زنی ماریتیغال تحت تیمارهای نیترات پتاسیم62
نمودار 4-4- بررسی درصد جوانه‌زنی ماریتیغال تحت تیمارهای شوری و سالیسیلیک اسید63
نمودار 4-5- بررسی درصد جوانه‌زنی ماریتیغال تحت تیمارهای شوری و نیترات پتاسیم63
نمودار 4-6- بررسی درصد جوانه‌زنی ماریتیغال تحت تیمارهای سالیسیلیک اسید و نیترات پتاسیم64
نمودار 4-7- بررسی سرعت جوانه‌زنی ماریتیغال تحت تیمارهای شوری66
نمودار 4-8- بررسی سرعت جوانه‌زنی ماریتیغال تحت تیمارهای سالیسیلیک اسید66
نمودار 4-9- بررسی سرعت جوانه‌زنی ماریتیغال تحت تیمارهای نیترات پتاسیم67
نمودار 4-10- بررسی سرعت جوانه‌زنی ماریتیغال تحت تیمارهای شوری و سالیسیلیک اسید67
نمودار 4-11- بررسی سرعت جوانه‌زنی ماریتیغال تحت تیمارهای شوری و نیترات پتاسیم68
نمودار 4-12- بررسی سرعت جوانه‌زنی ماریتیغال تحت تیمارهای سالیسیلیک اسید و نیترات پتاسیم68
نمودار 4-13- بررسی طول گیاهچه ماریتیغال تحت تیمارهای شوری70
نمودار 4-14- بررسی طول گیاهچه ماریتیغال تحت تیمارهای سالیسیلیک اسید71
نمودار 4-15- بررسی طول گیاهچه ماریتیغال تحت تیمارهای نیترات پتاسیم71
نمودار 4-16- بررسی طول گیاهچه ماریتیغال تحت تیمارهای شوری و سالیسیلیک اسید72
فهرست نمودارها
عنوانصفحهنمودار 4-17- بررسی طول گیاهچه ماریتیغال تحت تیمارهای شوری و نیترات پتاسیم72
نمودار 4-18- بررسی طول گیاهچه ماریتیغال تحت تیمارهای سالیسیلیک اسید و نیترات پتاسیم73
نمودار 4-19- بررسی شاخص بنیه بذر ماریتیغال تحت تیمارهای شوری75
نمودار 4-20- بررسی شاخص بنیه بذر ماریتیغال تحت تیمارهای سالیسیلیک اسید75
نمودار 4-21- بررسی شاخص بنیه بذر ماریتیغال تحت تیمارهای نیترات پتاسیم76
نمودار 4-22- بررسی شاخص بنیه بذر ماریتیغال تحت تیمارهای شوری و سالیسیلیک اسید76
نمودار 4-23- بررسی شاخص بنیه بذر ماریتیغال تحت تیمارهای شوری و نیترات پتاسیم77
نمودار 4-24- بررسی شاخص بنیه بذر ماریتیغال تحت تیمارهای سالیسیلیک اسید و نیترات پتاسیم77
نمودار 4-25- بررسی وزن‌تر گیاهچه ماریتیغال تحت تیمارهای شوری80
نمودار 4-26- بررسی وزن‌تر گیاهچه ماریتیغال تحت تیمارهای سالیسیلیک اسید80
نمودار 4-27- بررسی وزن‌تر گیاهچه ماریتیغال تحت تیمارهای نیترات پتاسیم81
نمودار 4-28- بررسی وزن‌تر گیاهچه ماریتیغال تحت تیمارهای شوری و سالیسیلیک اسید81
نمودار 4-29- بررسی وزن‌تر گیاهچه ماریتیغال تحت تیمارهای شوری و نیترات پتاسیم82
نمودار 4-30- بررسی وزن‌تر گیاهچه ماریتیغال تحت تیمارهای سالیسیلیک اسید و نیترات پتاسیم82
نمودار 4-31- بررسی وزن خشک گیاهچه ماریتیغال تحت تیمارهای شوری85
نمودار 4-32- بررسی وزن خشک گیاهچه ماریتیغال تحت تیمارهای سالیسیلیک اسید85
فهرست نمودارها
عنوانصفحهنمودار 4-33- بررسی وزن خشک گیاهچه ماریتیغال تحت تیمارهای نیترات پتاسیم86
نمودار 4-34- بررسی وزن خشک گیاهچه ماریتیغال تحت تیمارهای شوری و سالیسیلیک اسید86
نمودار 4-35- بررسی وزن خشک گیاهچه ماریتیغال تحت تیمارهای شوری و نیترات پتاسیم87
نمودار 4-36- بررسی وزن خشک گیاهچه ماریتیغال تحت تیمارهای سالیسیلیک اسید و نیترات پتاسیم87
نمودار 4-37- بررسی فعالیت آلفا آمیلاز بذور در روز سوم ماریتیغال تحت تیمارهای شوری90
نمودار 4-38- بررسی فعالیت آلفا آمیلاز بذور در روز سوم ماریتیغال تحت تیمارهای سالیسیلیک اسید90
نمودار 4-39- بررسی فعالیت آلفا آمیلاز بذور در روز سوم ماریتیغال تحت تیمارهای نیترات پتاسیم91
نمودار 4-40- بررسی فعالیت آلفا آمیلاز بذور در روز سوم ماریتیغال تحت تیمارهای شوری و سالیسیلیک اسید91
نمودار 4-41- بررسی فعالیت آلفا آمیلاز بذور در روز سوم ماریتیغال تحت تیمارهای شوری و نیترات پتاسیم92
نمودار 4-42- بررسی فعالیت آلفا آمیلاز بذور در روز سوم ماریتیغال تحت تیمارهای سالیسیلیک اسید و نیترات پتاسیم92
نمودار 4-43- بررسی فعالیت آلفا آمیلاز بذور در روز پنجم ماریتیغال تحت تیمارهای شوری95
نمودار 4-44- بررسی فعالیت آلفا آمیلاز بذور در روز پنجم ماریتیغال تحت تیمارهای سالیسیلیک اسید95

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب(به صورت کاملا تصادفی و به صورت نمونه) با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود-این مطالب صرفا برای دمو می باشد

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

نمودار 4-45- بررسی فعالیت آلفا آمیلاز بذور در روز پنجم ماریتیغال تحت تیمارهای نیترات پتاسیم96
نمودار 4-46- بررسی فعالیت آلفا آمیلاز بذور در روز پنجم ماریتیغال تحت تیمارهای شوری و سالیسیلیک اسید96
فهرست نمودارها
عنوانصفحهنمودار 4-47- بررسی فعالیت آلفا آمیلاز بذور در روز پنجم ماریتیغال تحت تیمارهای شوری و نیترات پتاسیم97
نمودار 4-48- بررسی فعالیت آلفا آمیلاز بذور در روز پنجم ماریتیغال تحت تیمارهای سالیسیلیک اسید و نیترات پتاسیم97
نمودار 4-49- بررسی جیبرلین بذور در روز سوم ماریتیغال تحت تیمارهای شوری100
نمودار 4-50- بررسی جیبرلین بذور در روز سوم ماریتیغال تحت تیمارهای سالیسیلیک اسید100
نمودار 4-51- بررسی جیبرلین بذور در روز سوم ماریتیغال تحت تیمارهای نیترات پتاسیم101
نمودار 4-52- بررسی جیبرلین بذور در روز سوم ماریتیغال تحت تیمارهای شوری و سالیسیلیک اسید101
نمودار 4-53- بررسی جیبرلین بذور در روز سوم ماریتیغال تحت تیمارهای شوری و نیترات پتاسیم102
نمودار 4-54- بررسی جیبرلین بذور در روز سوم ماریتیغال تحت تیمارهای سالیسیلیک اسید و نیترات پتاسیم102
نمودار 4-55- بررسی جیبرلین بذور در روز پنجم ماریتیغال تحت تیمارهای شوری105
نمودار 4-56- بررسی جیبرلین بذور در روز پنجم ماریتیغال تحت تیمارهای سالیسیلیک اسید105
نمودار 4-57- بررسی جیبرلین بذور در روز پنجم ماریتیغال تحت تیمارهای نیترات پتاسیم106
نمودار 4-58- بررسی جیبرلین بذور در روز پنجم ماریتیغال تحت تیمارهای شوری و سالیسیلیک اسید106
نمودار 4-59- بررسی جیبرلین بذور در روز پنجم ماریتیغال تحت تیمارهای شوری و نیترات پتاسیم107
نمودار 4-60- بررسی جیبرلین بذور در روز پنجم ماریتیغال تحت تیمارهای سالیسیلیک اسید و نیترات پتاسیم107
فهرست نمودارها
عنوانصفحهنمودار 4-61- بررسی پروتئین گیاهچه در روز هشتم ماریتیغال تحت تیمارهای شوری110
نمودار 4-62- بررسی پروتئین گیاهچه در روز هشتم ماریتیغال تحت تیمارهای سالیسیلیک اسید110
نمودار 4-63- بررسی پروتئین گیاهچه در روز هشتم ماریتیغال تحت تیمارهای نیترات پتاسیم111
نمودار 4-64- بررسی پروتئین گیاهچه در روز هشتم ماریتیغال تحت تیمارهای شوری و سالیسیلیک اسید111
نمودار 4-65- بررسی پروتئین گیاهچه در روز هشتم ماریتیغال تحت تیمارهای شوری و نیترات پتاسیم112
نمودار 4-66- بررسی پروتئین گیاهچه در روز هشتم ماریتیغال تحت تیمارهای سالیسیلیک اسید و نیترات پتاسیم112
نمودار 4-67- بررسی پروتئین گیاهچه در روز دهم ماریتیغال تحت تیمارهای شوری115
نمودار 4-68- بررسی پروتئین گیاهچه در روز دهم ماریتیغال تحت تیمارهای سالیسیلیک اسید115
نمودار 4-69- بررسی پروتئین گیاهچه در روز دهم ماریتیغال تحت تیمارهای نیترات پتاسیم116
نمودار 4-70- بررسی پروتئین گیاهچه در روز دهم ماریتیغال تحت تیمارهای شوری و سالیسیلیک اسید116
نمودار 4-71- بررسی پروتئین گیاهچه در روز دهم ماریتیغال تحت تیمارهای شوری و نیترات پتاسیم117
نمودار 4-72- بررسی پروتئین گیاهچه در روز دهم ماریتیغال تحت تیمارهای سالیسیلیک اسید و نیترات پتاسیم117
فهرست شکل‌ها
عنوانصفحهشکل 1-1- الگوی سه مرحله‌ای جذب آب طی جوانه‌زنی بذر31
شکل 1-2- فرمول ساختمانی برای سالیسیلیک اسید (ارتوهیدروکسی بنزوئیک اسید)32
شکل 1-3- مسیر بیوسنتزی پیشنهادی برای سالیسیلیک اسید در گیاهان33
چکیده
به منظور بررسی اثرات سطوح مختلف سالیسیلیک اسید به همراه نیترات پتاسیم به عنوان دو ماده پرایمکننده بر روی خصوصیات جوانه‌زنی و بیوشیمیایی بذر گیاه ماریتیغال در شرایط تنش شوری، در آذرماه 1391 در آزمایشگاه بیوشیمی دانشگاه خوارزمی تهران، آزمایشی صورت پذیرفت. این آزمایش بصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه تکرار اجرا شد. فاکتور اول مقادیر تنش شوری ناشی از مصرف کلرید سدیم شامل سه سطح: صفر، 150 و 250 میلی‌مولار، فاکتور دوم مقادیر سالیسیلیک اسید شامل سه سطح: صفر، 200 و 400 میلیگرم در لیتر و فاکتور سوم مقادیر نیترات پتاسیم شامل سه سطح: صفر، 25/0 و 35/0 مول بر لیتر در نظر گرفته شد. بر اساس نتایج به دست آمده از تحقیق فوق، تنش شوری باعث کاهش شاخص‌های جوانه‌زنی و بیوشیمیایی بذر گیاه ماریتیغال شد. مصرف سطوح مختلف سالیسیلیک اسید در حضور و عدم حضور تنش شوری باعث بهبود شاخص‌های جوانه‌زنی و بیوشیمیایی بذر گیاه ماریتیغال شد، اما مصرف سطوح مختلف نیترات پتاسیم در حضور و عدم حضور تنش شوری باعث کاهش شاخص‌های جوانه‌زنی و بیوشیمیایی بذر گیاه ماریتیغال شد. اثرات متقابل مصرف سالیسیلیک اسید و نیترات پتاسیم نیز در حضور و عدم حضور تنش شوری باعث بهبود شاخص‌های جوانه‌زنی بذر گیاه ماریتیغال شدند. بر اساس نتایج به دست آمده از تحقیق فوق، مصرف سالیسیلیک اسید به منظور پرایمینگ بذور در شرایط تنش شوری و عدم تنش شوری در جهت بهبود مناسب استقرار گیاهچه گیاه دارویی ماریتیغال توصیه می‌شود. اما مصرف نیترات پتاسم به منظور پرایمینگ بذور گیاه دارویی ماریتیغال توصیه نمی‌شود.
کلمات کلیدی: پرایمینگ، تنش شوری، سالیسیلیک اسید، شاخص‌های جوانه‌زنی و بیوشیمیایی، ماریتیغال، نیترات پتاسیم
فصل اول
مقدمه و کلیات

1-1- مقدمه
روند رو به افزایش مصرف گیاهان دارویی به عنوان مواد اولیه تولید داروهای گیاهی بدون توسعه روشهای مناسب کاشت و مدیریت برنامهریزی صحیح، پیامدی نگرانکننده یعنی تخریب طبیعت را در برخواهد داشت. تولید گیاهان زراعی و دارویی باید در سطوح زراعی و امثال آن و هم‌چنین تولید و فرآوری صنعتی آنها توسط متخصصان مربوط صورت گیرد و از منابع طبیعی به عنوان الگو و مدل به منظور تولید انبوه مواد دارویی در کشت و صنعت بهره برداری گردد. بر همین اساس میزان تولید گیاهان دارویی در کشور، در سال 1389، 89960700 کیلوگرم بوده که در سال 1390 به 128046000 کیلوگرم رسیده و 3/42 درصد رشد داشته است که نشاندهنده اهمیت تولید گیاهان دارویی در کشور است (بینام، 1390).
ماریتیغال (Silybum marianum L.) یکی از گیاهان دارویی مهم خانواده مرکبان (Astraceae) است که در صنایع داروسازی کشور کاربرد فراوانی دارد. گیاهی علفی، یکساله، با ساقه گلدهنده به طول 250-150 سانتیمتر است. برگها پهن و شکننده با ظاهری مرمری شکل و در کنارههای آن خارهای زرد وجود دارد. گل‌آذین ماریتیغال درشت و خاردار، دارای گلهای بنفش است که در انتهای ساقه تشکیل میشوند، در تودههای بومی آن گاهی گل سفید هم دیده میشود. ریشه راست و دارای انشعاب است. بذرهای ماریتیغال به اندازه دانه گندم (شبیه تخم آفتابگردان)، دارای ناف سفید رنگ و برجسته و سطح صاف به رنگ قهوه‌ای روشن است. کاسبرگها در روی دانه به صورت خارهای زبری در آمدهاند که به انتشار بذر کمک میکنند. وزن هزار دانه آن بین 20 تا 31 گرم است. مردم در گذشته برای مداوای بیماریهای صفراوی و بیماریهای مربوط به دستگاه گوارش، از برگهای گیاه ماریتیغال استفاده میکردند. اکنون از مواد مؤثره میوههای رسیده این گیاه برای معالجه بیماریهای کبدی (سیروز و مسمویتهای کبدی) و پیشگیری از سرطان کبد استفاده میشود (امیدبیگی، 1384).
کشور ما به دلیل تکیه بر کشاورزی فاریاب برای تولید محصولات کشاورزی به شدت در معرض شورشدن اراضی است. تقریباً 90 درصد از مساحت کشور دارای اقلیم خشک و نیمهخشک است. آمارها نشان میدهند که سطح زیر کشت در ایران حدود 2/18 میلیون هکتار است که هم شامل زمینهای قابل کشت و هم مناطق زیر کشت گیاهان دائمی است. از کل زمینهای قابل کشت کشور تنها حدود 5/8 میلیون هکتار فاریاب هستند که از این سطح نیز 2/2 میلیون هکتار آن آیش است. سیستم اصلی تولید محصول در ایران بر اساس کشاورزی فاریاب است و حدود 50 درصد از اراضی تحت تأثیر انواع اثرات شوری قرار دارند. اکثر مناطق زراعی ایران مستعد شوری هستند و بزرگترین مناطق مستعد شوری در مرکز ایران قرار دارند. بنابراین، با توجه به غالبیت کشاورزی فاریاب، این منابع آبی و خاکی با گذشت زمان در معرض کاهش کیفیت هستند. تخمین زده شده که در مناطق شور موجود، میانگین کاهش عملکرد به بیشتر از 50 درصد برسد (Qureshi et al., 2007).
شوری زمانی ایجاد میشود که نمکهای محلول بیش از حد در منطقه توسعه ریشه تجمع مییابد و این عمل موجب کاهش عملکرد میشود. در اراضی آبی دنیا این نمکها از آب آبیاری و یا سطح ایستابی بالا ناشی میشوند. کاهش عملکرد زمانی رخ میدهد که افزایش میزان نمک از جذب آب توسط گیاه ممناعت میکند و گیاه علائمی همانند تنش خشکی، پژمردگی، برگهای تیره، ضخیم و برگهای با کوتیکول ضخیم را نشان میدهد، این علائم به مراحل رشدی بستگی دارد (Hanson et al., 1999).
با توجه به روند افزاینده جمعیت، نیاز به تولید غذا روز به روز بیشتر احساس میگردد و این امر وابسته به جوانه‌زدن هر دانه‌ای است که در خاک کاشته میشود. سهم بذر در تأمین احتیاجات بشر در مقایسه با سایر اعضای گیاهی از اهمیت خاصی برخوردار است، مثلاً بیش از 50 درصد انرژی مورد نیاز بدن انسان را بذور غلات تأمین مینماید (تاجبخش، 1375). بذرها علاوه بر آن که عامل اساسی تکثیر برای بسیاری از گیاهان زراعی محسوب میشوند، میتوانند محصول نهایی گیاه زراعی نیز باشند (رحیمیان، 1375).
یکی از مشکلات تولید گیاهان، جوانه‌زنی و استقرار گیاهچههای آنها میباشد. این مسئله به ویژه در تولید گیاهان دارویی از اهمیّت بیشتری برخوردار است، زیرا بذور این گیاهان با درجات متفاوتی دارای خواب هستند و هم‌چنین به دلیل کارهای اهلی‌سازی کم‌تری که روی آنها انجام شده، سبزشدن و استقرار گیاهچههای این گیاهان معمولاً به کندی انجام میشود. استفاده از تکنیک پرایمینگ بذر یکی از روشهای مؤثر برای غلبه بر این مشکل میباشد. جوانهزنی یکی از مراحل حساس در چرخه رشدی گیاهان به حساب میآید، زیرا جوانه‌زنی نقش عمده‌ای را در تعیین تراکم نهایی گیاه از خود به جای میگذارد. در شرایط تنش رطوبتی و شوری، جوانه‌زنی گیاه در تعیین تراکم نهایی از اهمیت زیادی برخوردار است. عواملی مثل کنترل ژنی، اندازه دانه، پوست دانه، قوه نامیه، کشت و کار عمیق، رطوبت خاک، غلظت اکسیژن و دما، جوانه‌زنی و ظهور گیاهچه را تحت تأثیر قرار میدهند. هم‌چنین درجه حرارت پایین خاک، رطوبت پایین و پوست سخت بذر از عواملی هستند که جوانه‌زنی، ظهور و توان گیاهچهها را کاهش میدهند. آزمایشات متعدد در ارتباط با گیاهان مختلف بیانگر این مطلب است که جوانه‌زنی در اغلب گیاهان به تنش شوری و خشکی حساس است. هر گیاهی که بتواند در مرحله جوانه‌زنی مقاومت بیشتری نشان دهد، خواهد توانست دوره اول رویش را موفقتر طی کند. برای استقرار موفقیت‌آمیز گیاهان، بهتر است جوانه‌زنی به سرعت و در حد قابل قبولی هم‌زمان صورت پذیرد. استفاده از برخی مواد شیمیایی، نیل به این هدف را آسان مینماید. منابع بسیاری موجود است که در آنها به تحریک و تسریع جوانه‌زنی بذر از طریق کاربرد یک ماده شیمیایی اشاره شده است. پرایمینگ بذر به فرآیندی گفته میشود که بذر طی آن آب جذب میکند و فعل و انفعالات اولیه لازم برای جوانه‌زنی رخ میدهد، ولی جذب آب به حدی نیست که اجازه خروج به ریشهچه داده شود. تحقیقات بسیار مفیدی روی اهمیت پرایمینگ بذر و عوامل مؤثر بر موفقیت آن انجام شده است (Copland & Mcdonald, 1995).
سالیسیلیک اسید یا اورتوهیدروکسی بنزوئیک اسید، یک تنظیمکننده رشد درونی از گروه ترکیبات فنلی طبیعی میباشد که در تنظیم فرآیندهای فیزیولوژیکی گیاه نقش دارد. القای گلدهی، رشد و نمو، سنتز اتیلن، تأثیر در باز و بستهشدن روزنهها و تنفس از نقشهای مهم سالیسیلیک اسید به شمار میرود (Raskin, 1992). به طورکلی سالیسیلیک اسید اثرات کلیدی در گیاهان از جمله تأثیر در جذب عناصر غذایی (Glass, 1975)، پایداری غشاء (Glass & Dunlop, 1974)، روابط آبی، عملکرد روزنهها، بازدارندگی سنتز اتیلن و افزایش رشد (Rajasekaran & Blake, 1999; Glass, 1975) دارد.
نیترات پتاسیم (KNO3) پرمصرفترین ماده شیمیایی برای افزایش جوانه‌زنی بذرها است. استفاده از محلول 1/0 تا 2/0 درصد نیترات نیترات پتاسیم در آزمایشهای جوانه‌زنی معمولی عمومیت دارد و توسط انجمنهای متخصصان رسمی بذر (ASOA) و انجمن بینالمللی آزمونهای بذر (ISTA) برای آزمایشهای جوانه‌زنی بسیاری از گونهها توصیه شده است. نیترات پتاسیم، خواب بذور نیازمند به نور را در تاریکی برطرف میسازد و به عنوان یک عامل مؤثر در کاهش نیاز نوری و افزایش جوانه‌زنی شناخته میشود. هم‌چنین این ماده در پاسخ به فرآیندهای متابولیکی بذور، مفید است. این ترکیب ممکن است باعث بیوسنتز اکسین شده و باعث شروع رویش جنین گردد (Copland & Mcdonald, 1995).
1-2- اهداف تحقیق
• بررسی اثر سطوح مختلف سالیسیلیک اسید بر خصوصیات جوانه‌زنی بذر ماریتیغال در شرایط شور
• بررسی اثر سطوح مختلف نیترات پتاسیم بر خصوصیات جوانه‌زنی بذر ماریتیغال در شرایط شور
• تعیین بهترین سطح موثر فاکتورهای مورد بررسی جهت بهبود جوانه‌زنی در گیاه ماریتیغال
• توصیه مناسبترین ماده در پرایمینگ بذر ماریتیغال در بین مواد اسید سالیسیلیک و نیترات پتاسیم برای افزایش جوانه‌زنی در گیاه ماریتیغال تحت شرایط استرس شوری
1-3- کلیاتی در رابطه با گیاهان دارویی

گیاه دارویی به گیاهی گفته میشود که دارای مواد مؤثر مشخصی است، در درمان بیماری یا جهت پیشگیری از بروز آن مورد استفاده قرار میگیرد و نام آن در یکی از فارماکوپههای معتبر بین‌المللی ذکر شده باشد. تهیۀ فهرست گیاهان دارویی هر کشور از قوانین و مقررات، پیشرفتهای علمی و فرهنگ ملی آن کشور که همگی در تدوین فارماکوپه مدنظر قرار میگیرند، تأثیر میپذیرند (مجنونحسینی و دوازدهامامی، 1386).
اندامهای برخی گیاهان، مانند برگهای درخت گردو، کاکل ذرت، پوست میوۀ لوبیا و دُم گیلاس دارای مواد مؤثریاند که برای مداوای برخی بیماریها کاربرد دارند. برخی بر این باورند چون این گیاهان فقط برای تولید مواد مؤثر آنها کشت و کار نمیشوند، بنابراین گیاه دارویی محسوب نخواهند شد. در واقع گیاهانی که حداقل دارای صفات زیر باشند، گیاه دارویی نامیده میشوند (مجنونحسینی و دوازدهامامی، 1386) :
1- در پیکر این گیاهان مواد ویژه‌ای به عنوان مواد مؤثر یا متابولیتهای ثانویه ساخته و ذخیره میشوند که برای مداوای برخی از بیماریها مورد استفاده قرار میگیرند. مواد مذکور طی فرآیندهای ویژه و پیچیدۀ بیوشیمیایی و به مقدار بسیار کم (به طور معمول کم‌تر از یک درصد وزن خشک گیاه)، ساخته میشوند و چون آنها را در تولید گیاهان دارویی به کار میبرند، تولید متابولیستی گفته میشود.
2- اغلب ممکن است اندام ویژهای چون ریشه، برگها، ساقه، گل، میوه و غیره بیشترین مواد مؤثر را داشته باشند، بنابراین همیشه نمیتوان کل اندامهای گیاه را منبع ماده دارویی ویژه‌ای دانست.
3- اندامهای گیاهی برداشت‌شده، آمادهسازی و فرآوری میشوند، یعنی آنها تحت تأثیر عملیات ویژهای مانند جداسازی، خردشدن، خشککردن، تخمیر و غیره قرار گرفته و سپس استفاده میشوند. بهطور معمول این اندامها به صورت سنتی و فقط با خشک کردن با عنوان “کالای عطاری” عرضه میشوند.
بهطور کلی، گیاهان دارویی دارای انواع یکساله، دو ساله، چند ساله، علفی، خشبی، درختچهای یا درختی هستند. جمعآوری آنها اغلب با دست امکانپذیر است، ولی پس از برداشت، محصول جمعآوری شده باید تحت تأثیر عملیات مناسب (خشککردن، پالودگی، استخراج ماده مؤثر، بستهبندی و غیره) قرار گیرد، تا قابل مصرف شود؛ از این رو تولید گیاهان دارویی، مستلزم به کارگیری نیروی کارگری زیادتری نسبت به سایر محصولات کشاورزی است (مجنونحسینی و دوازدهامامی، 1386).
1-4- تاریخچۀ استفاده از گیاهان دارویی
استفاده از گیاهان برای درمان بیماریها با تاریخ بشر همزمان بوده است (Simonetti, 1991). در حفاریهای 60000 هزار ساله در عراق شواهدی یافت شده که انسان از هشت گیاه دارویی، از جمله گیاهان افدرا (Ephedra sinica) و ختمی (Althea rosae L.) استفاده میکرده است. گیاهان دارویی در فرهنگهای مختلف، مانند فرهنگ یونان به عنوان روح یا روان و در فرهنگ هندوها به عنوان گیاه مقدس محسوب میشدند. به طورکلی، نیاکان ما گیاهان دارویی بسیار زیادی در اختیار داشتهاند و به تجربه با خوردن و مشاهدۀ تأثیرات آنها و یا با مشاهدۀ حیوانات به هنگام خوردن این گونه گیاهان و یا مالش دادن خود به آنها با فوائد و آثار درمانی برخی از آنها آشنا شدهاند (Hill, 1989).
1-5- کلیاتی در رابطه با تیره کاسنی
تیره کاسنی (Asteraceae) یا گل ستاره (مرکبان)، شامل بیش از 900 جنس و 2000 گونه است که در نقاط مختلف کره زمین پراکندهاند. بیشترین انتشار این تیره در نواحی معتدل و سرد کره زمین دیده میشود. گیاهان تیره کاسنی علفی، یکساله یا چند سالهاند که در موارد نادری به صورت درختچههای کوچک میرویند. برگهای این گیاهان بسیار متنوع اغلب، متناوب (گاهی متقابل)، ساده و بندرت مرکب از برگچههای شانه‌ای یا پنجهای است. این برگها فاقد گوشوارک میباشند (امیدبیگی، 1384).
گلها به صورت گل‌آذین در بالای ساقه و روی نهنج پهن و مشترکی قرار میگیرند. در پای این نهنج، براکتههایی در یک یا دو ردیف دیده میشود. جام گل همواره پیوسته و از گلچههای زبانهای و لولهای تشکیل شده است. گلچههای زبانهای در خارج و گلچههای لولهای در داخل قرار میگیرند. مادگی این گلها دو برچهای است. میوه فندقه و اغلب دارای تارهای بلند میباشد. مواد مؤثره گیاهان این تیره در صنایع دارویی اهمیت خاصی دارند. این مواد متفاوتند و شامل اسانس، روغن، مواد تلخ، گلیکوزید، آلکالوئید، کائوچو، مواد موسیلاژی، موم‌ها و غیره میباشند. از بین گیاهان دارویی تیره کاسنی میتوان به ترخون، افسنطین، خار مقدس، همیشه بهار، گلرنگ، بومادران، ماریتیغال و لوزارنگ اشاره نمود (امیدبیگی، 1379).
1-6- ماریتیغال
مردم در گذشته برای مداوای بیماریهای صفراوی و بیماریهای مربوط به دستگاه گوارش، از برگهای گیاه ماریتیغال استفاده میکردند. اکنون از مواد مؤثره میوههای رسیده این گیاه برای معالجه بیماریهای کبدی (سیروز و مسمویتهای کبدی) و پیشگیری از سرطان کبد استفاده میشود. لگالون، دورا سیلیمارین، هگریمارین و مارین دیستل، داروهایی هستند که از مواد مؤثره ماریتیغال برای مداوای بیماریهای کبدی تهیه شدهاند. تحقیقات اخیر نشان میدهد مصرف مواد مؤثره این گیاه توسط افراد شاغل در صنایع رنگسازی و شیمیایی، نقش عمدهای در عدم ابتلای آنها به مسمویتهای کبدی دارد. به لحاظ استفاده روزافزون صنایع داروسازی از مواد مؤثره این گیاه، ماریتیغال از 20 سال پیش در تعدادی از کشورها در مقیاس وسیعی کشت میشود. در اکثر کشورهای غربی (بخصوص آلمان، اتریش و رومانی) و در تعدادی از کشورهای جنوب آمریکا و جنوب آفریقا، همه‌ساله زمینهای زراعی وسیعی برای کشت ماریتیغال اختصاص مییابد (امیدبیگی، 1384؛ مجنونحسینی و دوازدهامامی، 1386).
1-6-1- مشخصات گیاه
ماریتیغال (Silybum marianum L.)، گیاهی است یکساله، مدیترانهای و در جلگههای هموار با آب و هوای گرم و در خاکهای سبک شنی میروید. این گیاه در کشورهای اروپایی که آب و هوای مدیترانهای دارند، در استرالیا و جنوب آمریکا، میروید. ریشه این گیاه مستقیم، به رنگ روشن و دارای انشعابهای زیادی میباشد. ساقه آن نیز مستقیم است و انشعابهای زیادی دارد. ارتفاع ساقه متفاوت بوده و بین 150 تا 250 سانتیمتر است. برگها پهن و شکنندهاند و اوایل رویش به شکل روزت روی زمین قرار میگیرند. وجود لکههای سبز رنگ کلروفیلدار و سفید رنگ که بر اثر ایجاد فاصله بین غشاء و سلولهای کلروفیلدار مزوفیل ایجاد شده به ظاهر برگ حالتی شبیه به سنگ مرمر میدهد. حاشیه برگها خاردار بوده و کاپیتولها به شکل بیضی و تا حدودی تخم مرغی شکل هستند. قطر آنها بین 5 تا 8 سانتیمتر است. گلها به رنگ بنفش تیره بوده و به ندرت سفید رنگ میباشند. میوه (دانه) به شکل تخم مرغ، به طول 8 میلیمتر و به ضخامت 4 میلیمتر است. رنگ آن عموماً قهوهای تیره است، اما قسمت تحتانی آن به رنگ قهوهای روشن مشاهده میشود. وزن هزار دانه 23 تا 31 گرم است. در میوههای ماریتیغال، فلانوئیدهای مختلفی ساخته و ذخیره میشود که مقدار آنها متفاوت است و به شرایط اقلیمی محل رویش و نوع گیاه بستگی دارد و بین 2 تا 5 درصد میباشد (امیدبیگی، 1384؛ مجنونحسینی و دوازدهامامی، 1386).
مهمترین فلانوئیدهای میوه ماریتیغال عبارتند از: سیلیبین، سیلیکریستین و سیلیدیانین که مجموعه آنها تحت عنوان سیلیمارین شناخته میشوند. سیلیمارین در آب غیرمحلول و در الکل، محلول است. این فلانوئید ضد مسمویتهای کبدی است و در مقابل عوامل مسموم‌کننده نیز محافظ کبد میباشد. سیلیمارین، خنثیکننده اثرهای سوء سموم آلفا–آمانتین و فلوئیدین بر روی کبد است. میوه این گیاه علاوه بر ترکیبات فلانوئیدی، حاوی ماده تلخی است که منشأ آن ترکیبات رزینی و ترکیبات روغنی است. مقدار روغن در میوه، بین 20 تا 25 درصد است. مهمترین اجزای آن عبارتند از : اسید لینولئیک (50 تا 60 درصد)، اسید اولئیک (20 تا 35 درصد) و غیره (امیدبیگی، 1384).
دوره رویشی ماریتیغال، بین 110 تا 140 روز است. چنانچه بذرها اوایل بهار کاشته شوند، پس از 8 تا 10 روز جوانه میزنند. در ایران، اولین گلها 75 تا 85 روز پس از سبزشدن دانه یعنی اواخر بهار ظاهر میشوند. 70 تا 80 درصد کاپیتولها روی شاخههای فرعی این گیاه به وجود میآیند (Hornok, 1988).
1-6-2- نیازهای اکولوژیکی
ماریتیغال، گیاهی است مدیترانهای که در طول رویش به هوای گرم و آفتاب فراوان نیاز دارد. بذرها در دمای 8 تا 10 درجه سانتیگراد جوانه میزنند، ولی درجه حرارت مطلوب برای جوانه‌زنی بذر، بین 18 تا 20 درجه سانتیگراد است. ماریتیغال را تقریباً در هر نوع خاک می توان کشت کرد. خاکهای کاملاً شنی و تهی از مواد و عناصر غذایی، برای کشت این گیاه مناسب نیستند و باعث کاهش عملکرد میشوند (امیدبیگی و همکاران، 1382).
1-6-3- تناوب کشت
اگرچه ماریتیغال را میتوان با بیشتر گیاهان به تناوب کشت کرد، ولی گیاهان وجینی برای این کار مناسبتر هستند. این گیاهان، نه تنها خاک را فقیر نمیسازند، بلکه چنانچه بقایای گیاهی آنها به خاک برگردانده شود، مقدار زیادی مواد آلی به خاک افزوده میشود. مزرعه پس از برداشت گیاهان وجینی معمولاً عاری از علفهای هرز میشود و چون ماریتیغال به اکثر علفکشها حساس است، نیازی به مبارزه شیمیایی با علفهای هرز نخواهد بود. هم‌چنین، پس از برداشت گیاهان وجینی، برای آماده‌ساختن زمین فرصت کافی خواهد بود. باقی‌ماندن ماریتیغال برای مدت نسبتاً طولانی در زمینهایی که در آنها کشت میگردد، آن را به علفهرز منطقه مبدل میکند. این گیاه را حداکثر میتوان 2 تا 3 سال در یک زمین کاشت (امیدبیگی، 1384).
1-6-4- مواد و عناصر غذایی مورد نیاز
فصل پاییز، به هنگام آماده ساختن خاک، باید 40 تا 50 کیلوگرم در هکتار اکسید فسفر و 80 تا 100 کیلوگرم در هکتار اکسید پتاس به خاک اضافه نمود. تحقیقات انجام شده در ایران (اطراف تهران) نشان میدهد، ازت فراوان سبب کاهش مواد مؤثره ماریتیغال میگردد. از این‌رو، چنانچه زمین تهی از ازت باشد، توصیه میشود 25 تا 30 کیلوگرم در هکتار ازت به عنوان سرک در اختیار گیاهان قرار گیرد (Omidbaigi & Nobakht, 2001).
1-6-5- آماده سازی خاک
زمین را در اولین فرصت پس از برداشت محصول قبل، شخم عمیقی میزنند. پس از خردکردن کلوخهها با دیسک و افزودن کودهای شیمیایی مورد نیاز، زمین را تسطیح میکنند. اواخر زمستان، بستر خاک را برای کاشت آماده میکنند. پس از کاشت بذرها، برای ایجاد تراکم در بستر خارجی خاک و به منظور هماهنگی در رویش آنها، زمین را غلتک مناسبی میزنند (امیدبیگی، 1384).
1-6-6- تاریخ و فواصل کاشت
ماریتیغال در مناطق سردسیر در فصل بهار و در مناطق گرمسیر، به صورت یک محصول پاییزه کشت میشود. زمان مناسب برای کاشت بهاره ماریتیغال، اوایل بهار است. تأخیر در کاشت مناسب نیست، زیرا گیاه به ساقه نمیرود و عملکرد به شدت کاهش مییابد. تحقیقات نشان میدهد زمان مناسب برای کاشت پاییزه ماریتیغال در اطراف تهران، اواخر تابستان (20 شهریور) و فاصله ردیفهای کاشت 50 سانتیمتر و فاصله دو بوته در طول ردیف 30 سانتیمتر مناسب است. عمق بذر ماریتیغال موقع کشت، باید 2 تا 3 سانتیمتر باشد (Omidbaigi & Nobakht, 2001).
1-6-7- روش کاشت
کاشت ماریتیغال از طریق بذر و به صورت ردیفی در زمین اصلی انجام میگیرد. برای هر هکتار زمین، 10 تا 12 کیلوگرم بذر نیاز است. تعداد 10 تا 12 بذر در هر متر مربع طولی مناسب است. برای سهولت در برداشت مکانیکی، بهتر است گیاهان به صورت نواری کشت شوند؛ یعنی پس از هر 4 تا 5 ردیف در فاصلهای به اندازه 120 تا 150 سانتیمتر خالی بماند و در تمام زمین به همین شکل عمل شود. پس از کشت، انجام غلتک مناسب و آبیاری کافی، باعث تسریع و هماهنگی در رویش بذر میشود (امیدبیگی، 1384).
1-6-8- مراقبت و نگهداری
بذرها پس از 8 تا 10 روز سبز میشوند. وقتی گیاهان 4 تا 5 برگی شدند، علفهای هرز بین ردیفها و گیاهان را باید با دست یا به وسیله ماشین (کولتیواتور) وجین کرد. وقتی ارتفاع گیاهان به 30 تا 40 سانتیمتر رسید، باید وجین علفهای هرز را تکرار کرد و پس از 3 تا 4 هفته سومین و آخرین برداشت علفهای هرز را انجام داد. چنانکه گفته شد، ماریتیغال به بسیاری از علفکشها حساس است، از اینرو مبارزه شیمیایی با علفهای هرز این گیاه باید با دقت کامل انجام گیرد و در انتخاب نوع علفکش، غلظت و زمان کاربرد آن، باید دقت نمود. تحقیقات اخیر نشان میدهد که استفاده از علفکش اولیترف به مقدار 5/2 تا 4 لیتر در هکتار و فلوبالکس به مقدار 5/2 تا 3 کیلوگرم در هکتار قبل از کاشت بذر، نتایج مطلوبی در از بین بردن علفهای هرز دارد. پس از کاشت و قبل از رویش آنها نیز میتوان از علفکش بوویلان به مقدار 3 تا 4 لیتر در هکتار استفاده کرد. این علف کشها را به هیچ عنوان نباید پس از رویش گیاه به کار برد (امیدبیگی و همکاران، 1382). آفات در طول رویش گیاهان ممکن است صدمات زیادی به محصول وارد کنند. از این آفات میتوان از نوعی سرخرطومی گرده خوار نام برد. برای از بین بردن این آفت، میتوان از آفتکش وفاتوکس به مقدار 3 تا 5/3 کیلوگرم در هکتار استفاده نمود (Heeger, 1956). سفیدک سطحی یا پودری، از بیماریهایی است که در آن قارچ عامل سفیدک به صورت لکههای سفید رنگی در سطح ساقه و برگ ظاهر میشود و اواخر فصل به صورت لکههای قهوهای دیده میشود. میوه گیاهان مبتلا به این قارچ، پوک میشوند. میتوان از قارچکش سولفوره یا قارچکشهای مناسب مانند آفاگون یا تریفمین در زمان مناسب، بر ضد این بیماری استفاده نمود (امیدبیگی و همکاران، 1382).
1-6-9- برداشت محصول
تحقیقات انجام شده در ایران، نشان میدهد در کشت بهاره میوهها از اوایل تابستان به تدریج میرسند. هنگام رسیدن میوهها، گلچهها خشک میشوند و تارهای بلند و سفید رنگ (پاپلوس‌ها) ظاهر میگردند. رنگ میوههای رسیده، قهوهای و براق است. میوههای رسیده به سهولت از گیاه جدا و به اطراف پراکنده میشوند. کاپیتولها معمولاً در یک مرحله برداشت میشوند. اواخر تیر – اوایل مرداد، زمان مناسبی برای برداشت محصول است. چون ماریتیغال برگهای بزرگ و انبوهی دارد و اطراف برگها را تیغهای فراوانی پوشانده است، کار برداشت کاپیتولها با دست، بسیار مشکلساز است. در سطح کوچک، کاپیتولها را میتوان با داس برداشت کرد، اما در سطوح وسیع کشت، برداشت محصول فقط با ماشینهای مخصوص امکانپذیر میباشد. پس از جمعآوری میوه، آنها را خشک و تمیز و در مکان مناسب نگهداری میکنند. عملکرد بذر متفاوت است و به عوامل مختلف (شرایط اقلیمی و روش برداشت محصول) بستگی دارد و بین 2/1 تا 2 تن در هکتار است (امیدبیگی، 1384؛ مجنونحسینی و دوازدهامامی، 1386).

دسته بندی : پایان نامه

پاسخ دهید